Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Korzystając z serwisu zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zgodnie z Polityką cookies. Jeżeli nie akceptujesz Polityki, prosimy nie korzystaj z naszej witryny.
Narcyz - uprawa.
NARCYZ (Marcissus sp.) — roślina ozdobna z rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae); liczne odmiany o kwiatach białych lub żółtych w różnych odcieniach i przykoronkach różnej długości i różnie zabarwionych. Jak wszystkie cebulkowe, narcyzy wymagają ziemi dobrze uprawionej i nawiezionej; w celach dekoracyjnych można je sadzić nawet na trawnikach.
Cebule sadzi się we wrześniu — na początku października, na głębokość 10—12 cm. Na wiosnę możliwie najwcześniej zasila się narcyzy dwukrotnie saletrą wapniową, w odstępach dwutygodniowych po 2 kg na ar. W okresie wzrostu roślin ziemię się odchwaszcza, a w czasie suszy podlewa. W końcu czerwca — na początku lipca, gdy liście zaczynają zasychać, cebule się wykopuje. Jeśli się narcyzy uprawia na kwiat cięty, cebul się nie wykopuje w ciągu 2—3 lat. Cebule dorodne, dobrze wykształcone, można przeznaczyć do pędzenia.
We wrześniu — do połowy października cebule sadzi się po kilka do doniczek lub do głębokich skrzyneczek w odstępach 5—8 cm i dołuje w belgijkach lub rowach głębokości 30 cm. Z nadejściem mrozów przykrywa się je liśćmi, aby ziemia nie zmarzła. Gdy liście mają 8—10 cm długości, a pąki kwiatowe dają się już wyczuć palcami, co przypada w styczniu, narcyzy przenosi się do szklarni o temp. 13—16°. Po kilku dniach temperaturę można podwyższyć do 18° w celu przyspieszenia kwitnienia.
 
Choroby: zgnilizna bulw i podstawy cebul roślin ozdobnych, zaraza ogniowa narcyzów, szara pleśń narcyzów.

Szkodniki: *węgorek niszczyk, rozkruszek korzeniowiec, pazurczak korzeniowy, mszyca tulipanowa, mszyca brzoskwiniowo-ziemniaczana, udnica cebulkówka, nornik zwyczajny, darniówka, mysz polna.
 
 
Biżuteria z kwiatami
Biżuteria z kwiatami

Online

Naszą witrynę przegląda teraz 31 gości