Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Korzystając z serwisu zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zgodnie z Polityką cookies. Jeżeli nie akceptujesz Polityki, prosimy nie korzystaj z naszej witryny.
Mieczyk - uprawa.

MIECZYK, gladiolus (Gladiolus gandaYensis) — roślina ozdobna z rodziny kosaćcowatych (Iridaceae); uprawiany masowo na kwiat cięty; wyrasta do wysokości 100—150 cm; kwiaty ma białe, żółte, pomarańczowe, różowe i fioletowe w wielu odcieniach; kwitnie od lipca do października; wymaga gleby próchnicznej, wilgotnej, niezakwaszonej i słonecznego stanowiska.

Rozmnaża się przez bulwocebule. Drobne bulwocebule, mniej więcej wielkości ziaren grochu, wysiewa się w marcu — do inspektu lub w kwietniu — na rozsadnik w rzędy wyznaczone co 10—15 cm. Młode rośliny należy systematycznie odchwaszczać, w razie suszy obficie podlewać. W październiku rośliny wykopuje się, przycina nadziemne części na kilka centymetrów nad bulwocebulą i po oczyszczeniu z ziemi około 3 tygodni przechowuje w pomieszczeniu o temp. 20°, a następnie przenosi do pomieszczenia o temp. 5—10°.

Gdy resztki pędów i korzenie zeschną, usuwa się je, a bulwocebule sortuje; drobne stanowią materiał do dalszego rozmnażania, większe, o obwodzie 8—10 cm, nadają się do uprawy na kwiat cięty. W następnym roku większe bulwocebule wysadza się na zagony co 15—20 cm, zagłębiając w ziemi na 8—10 cm. Mieczyki ścina się po rozwinięciu w kwiatostanie l—2 dolnych kwiatów.

Choroby: zgorzelowa plamistość liści kosaćcowatych i liliowatych, zgnilizna twardzikowa mieczyka, szara pleśń mieczyka, twarda zgnilizna mieczyków, parch mieczyków. Szkodniki: przędziorek chmielowiec, rozkruszek korzeniowiec, mszyca tulipanowa, mszyca brzoskwiniowo-ziemniaczana, nornik zwyczajny, darniówka.

 
 
Biżuteria z kwiatami
Biżuteria z kwiatami

Online

Naszą witrynę przegląda teraz 70 gości