Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Korzystając z serwisu zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zgodnie z Polityką cookies. Jeżeli nie akceptujesz Polityki, prosimy nie korzystaj z naszej witryny.
Uprawa jeżyny bezkolcowej.
Jeżyny stanowią bogatą grupę roślin, reprezentowaną w Polsce przez kilkadziesiąt gatunków. Ich owoce były pozyskiwane z naturalnych stanowisk od niepamiętnych czasów. Jeszcze dziś  pewna część owoców jeżyn pochodzi z roślin dziko rosnących. Są one wykorzystywane głównie przez przemysł przetwórczy i farmaceutyczny. Większe zainteresowanie amatorską uprawą jeżyn nastąpiło dopiero wtedy, gdy wprowadzono nowe odmiany bezkolcowe. Odmian takich jest kilkanaście. U nas w tej chwili spotkać można w uprawie m.in: Thornless Evergreen i Thornfree.
Thornlees Evergreen była pierwszą odmianą bezkolcową wprowadzoną do naszego doboru w r. 1976. Posiada bardzo charakterystyczne, dłoniaste, ostro powcinane, dekoracyjne liście, niepodobne do liści występujących u nas jeżyn. Wadą tej odmiany jest wyrastanie niekiedy kolczastych pędów zarówno w samym krzewie, jak i w jego sąsiedztwie. Pędy takie należy wyrywać (nie wycinać). Powinno się również unikać głębokiej uprawy gleby w pobliżu krzewów, gdyż z uszkodzonych korzeni wyrastają kolczaste pędy.
Thornfree jest nową, lepszą odmianą. Jej liście są podobne do liści naszych rodzimych jeżyn. Nie ma żadnych kolczastych pędów, a owoce większe niż u odmiany Thornlees Evergreen. Żadna z nich nie wytwarza odrostów korzeniowych.
Obydwie odmiany kwitną bardzo późno, bo dopiero w połowie czerwca. Bogate w nektar kwiaty są masowo odwiedzane przez pszczoły. Owoce zaczynają dojrzewać na przełomie sierpnia i września. Zbiory trwają przez cały wrzesień, a w chłodne lata, zwłaszcza na północy kraju, przeciągają się do pierwszych przymrozków. Na roślinach rosnących w zaciszu, szczególnie przy nasłonecznionych ścianach budynków, owoce dojrzewają o 10-14 dni wcześniej niż w polu. Jeżyny plonują bardzo obficie. Plon z jednego krzewu często przekracza 10 kg. Tak wysokie plony możliwe są tylko przy dobrym nawożeniu i podlewaniu w lata suche. Gdy w okresie dojrzewania rośliny odczuwają 6rak wody, wówczas owoce drobnieją i są mniej smaczne, a plon wyraźnie się obniża.
Jeżyny bezkolcowe rosną bardzo silnie. Pędy mają 4—5, a niekiedy nawet 10 m długości i liczne rozgałęzienia. Suma długości jednorocznych pędów w krzewie może wynosić kilkadziesiąt, a nawet niekiedy 100 m. Dlatego jeżyn nie powinno się sadzić zbyt gęsto, a ich pędy należy rozpinać na rusztowaniach, kratach, siatkach lub innych podporach. Krzewy sadzimy w jesieni lub na wiosnę w odstępach dwu- lub trzymetrowych. Przy jesiennym sadzeniu młodą roślinkę trzeba dokładnie przykryć przed nadejściem mrozów.
Jeżeli jeżyny rosną przy budynku, wówczas w ścianie montujemy drewniane kraty na których rozpinamy pędy. Gdy zostały posadzone na wolnej przestrzeni, to do podtrzymywania roślin robi się zwykle rusztowanie składające się z mocnych słupków, wkopanych wzdłuż rzędu, i kilku drutów rozciągniętych poziomo na wysokości np. 0,2; 0,7; 1,2 i 1,7 m. Do dolnego drutu będziemy w przyszłości naginać i przywiązywać pędy młode, natomiast na trzech wyższych rozpinane będą pędy owocujące. Pędy owocujące możemy rozpinać w rozmaity sposób, w zależności od rozstawy roślin oraz długości i liczby pędów, starając się równocześnie wypełnić pędami całą płaszczyznę szpaleru.
Pędy jeżyn, podobnie jak malin, mają dwuletni cykl rozwojowy: w jednym roku wyrastają, w drugim kwitną i owocują. Wprawdzie niekiedy zdarza się, że nawet 3-letnie pędy jeżyn kwitną i owocują, jednak uzyskany plon jest niewielki. Dlatego po zakończonych zbiorach wycinamy i palimy wszystkie pędy dwuletnie, które już owocowały.
Wszystkie odmiany jeżyny bezkolcowej są w naszych warunkach klimatycznych w niedostatecznym stopniu wytrzymałe na mróz. Łagodniejsze zimy znoszą bez szwanku, ale już dwudziestostopniowe mrozy uszkadzają zarówno pędy, jak i pąki. Niekiedy nawet podczas kilkustopniowych mrozów, gdy ziemia jest zamarznięta, wiatry mogą wysuszać nagie pędy jeżyn, gdyż korzenie nie są w stanie uzupełnić wyparowanej wody. Nie jesteśmy w stanie przewidzieć, jaka będzie zima, dlatego co roku przed nadejściem mrozów pędy należy położyć na ziemi wzdłuż rzędu, przykulkować i przykryć słomą, łętami, jedliną lub ziemią. Jest to zabieg trochę kłopotliwy, jednak konieczny dla zapewnienia corocznego obfitego plonowania. Jeśli młode pędy były w lecie naginane nisko do poziomu, nie ma kłopotu z ich przykrywaniem. Jeżeli natomiast pozwolono im rosnąć do góry, wówczas podczas przyginania u nasady tworzą się wysokie łuki, które trudno jest dokładnie okryć.
Uszkodzone przez mróz rośliny zwykle na wiosnę wytwarzają nowe pędy i do jesieni część nadziemna zostaje odbudowana. Tak więc uszkodzenia mrozowe jeżyn powodują stratę plonu tylko w ciągu jednego roku.
 
 
Biżuteria z kwiatami
Biżuteria z kwiatami

Online

Naszą witrynę przegląda teraz 20 gości